Aikido (Droga do harmonii z energią) to przede wszystkim sztuka walki. Na podstawowym poziomie Aikido to system rzutów, dźwigni oraz unieruchomień, którym towarzyszą techniki posługiwania się mieczem, kijem oraz nożem. Aikido stworzył Morihei Ueshiba na początku 20 wieku, obecnie jest to jedna z najbardziej popularnych sztuk walki na świecie.

Jako forma Budo (drogi wojennej), Aikido oferuje więcej niż tylko umiejętności z zakresu samoobrony.
To droga poznawania własnego siebie oraz rozwijania swojej osobowości. Droga na którą właśnie wkroczyłeś jest dla każdego inna, ale jeżeli będziesz trenował sumiennie wkrótce zauważysz poprawę w wielu dziedzinach twojego życia. Pozytywne efekty treningu to między innymi poprawa sprawności fizycznej, wzrost pewności siebie, lepsza świadomość samego siebie oraz własnych możliwości.

Najbardziej podstawowa koncepcja Aikido to “harmonizowanie” z przeciwnikiem.
W praktyce polega to na tym, że osoba uprawiająca Aikido stara się wykorzystać siłę atakującego przeciwnika wykonując dźwignię, rzut lub unieruchomienie. Mówiąc prościej, gdy pociągnięty aikidoka porusza się w przód zgodnie z kierunkiem ataku, popchnięty obraca się przepuszczając siłę skierowaną przeciw niemu. W ten sposób Aikido pozwala zmienić kierunek ataku tak, by nie stanowił zagrożenia. Tak zneutralizowany atak przeciwnika stwarza możliwość zaaplikowania różnego rodzaju technik obezwładniających lub rzutów.

Pod tymi teoretycznymi podstawami znajduje się szereg spójnych koncepcji i zasad pomagających w głębszym rozumieniu sztuki Aikido.

Jedną z tych koncepcji jest rola jaką pełnią “shite” oraz “uke”. W tradycyjnym treningu aikido, shite i uke to partnerzy, a nie przeciwnicy. Jako para obydwaj pracują razem stwarzając atmosferę skupienia jaka musi towarzyszyć praktyce często niebezpiecznych rzutów i dźwigni. Wysoki stopień współpracy z partnerem pozwala wykonywać techniki w pełnej formie nie wyrządzając partnerowi krzywdy.

W Aikido bardzo istotna jest również koncepcja “Shuchu-ryoku” czyli skoncentrowanej energii. Jest to umiejętność skupiania własnej siły w jednym punkcie. Używając siły bioder, nóg, kolan w sposób zharmonizowany generujemy siłę znacznie większą niż siła samych mięśni. To właśnie sprawia, że w Aikido mniejsza i co za tym idzie słabsza osoba potrafi wykonać technikę na większym i silniejszym przeciwniku.

Siła oddechu czy “kokyu-ryoku”, występuje gdy oddech i rytm są połączone aby pozwolić Aikidoce wyczuć i zmienić kierunek ruchu “uke”. Jest to siła której nie da się rozwinąć poprzez jakiekolwiek specjalne ćwiczenia, rozwiniesz ją naturalnie poprzez ciągły trening.

Dla uprawiającego Yoshinkan Aikido, połączenie prawidłowej postawy, poczucia linii centralnej, poprawnego oddechu, eksplozywnej siły skoncentrowanej energii oraz “timing-u” może być rozumiane jako “ki” w Aikido. Chociaż spotyka się wiele interpretacji tego skomplikowanego słowa, można powiedzieć, że “ki” to najwyższy poziom równowagi.